I znów w naszym szarym życiu kolejna kolorowa, migocąca światełkami choinka, nieukrywana i głośna radość dzieci, łzy dorosłych, kolędy.

Trwamy w okresie Bożego Narodzenia, które jest świętem przeżyć duchowych oraz gestów skierowanych w stronę bliźniego. Dobre słowo, serdeczny uścisk dłoni, wspólna myśl. Chwila zadumy, wzruszenie, oczekiwanie, przebaczenie, uśmiech i nadzieja. Szkoda, że tylko raz w roku. Szkoda, że żyjemy w czasach, kiedy radości tak mało. W Roku Miłosierdzia może warto w inny sposób spojrzeć na siebie i ludzi, z którymi się żyje, pracuje. Okaże się, że nasze możliwości są znacznie większe niż do tej pory myśleliśmy, a wokół nie brakuje sympatycznych osób i życie jest jakby lżejsze.

Niech Dziecina wkracza w nasze życie. Pocieszenie i radość niech przyniesie potrzebującym, głodnym, bezdomnym, załamanym, bezrobotnym, chorym, będącym na społecznym marginesie. Wszystkich, którzy piastują jakikolwiek urząd, niech wzbogaca w łaski. Miłość się narodziła i otworzyły się bramy Miłosierdzia. Tylko trzeba otworzyć ubogie stajenki naszych serc i tę Miłość przyjąć.